31 Ocak 2015 Pazar
ARİF TAKICI
arif takıcı

En büyük israf zaman israfıdır. Çünkü zaman, ömür ve hayatın tam kendisi ve nizamıdır. Bir düşünce adamı, hayat küçük parçalardan meydana gelen büyükçe bir demettir, diyor. Çok açık gerçektir ki, onu değerlendirebilmek ancak onun parçaları olan dakika ve saatleri değerlendirebilmekle mümkündür.

 

Bir günde tam 84400 saniye zaman vardır. Bu kıymetli zamanlar adeta telefonunuza kontör yükleniyormuşçasına hayatınıza yükleniyor ve yaşadığınız sürece Yaratan tarafından hediye ediliyor size. Vay haline bu zamanı sorumsuzca kullanana… Ne mutlu ki şükür ile idrak edenlere!    Ancak şu apaçık bir gerçek ki, idrak eden de, sorumsuzca davranan da, karşılığını her iki dünyada görmektedir!

 

Bu konuda şu sözler düşündürücü değil mi?

Zaman aklı, Olgunluğu ve hizmeti artırmak için bize verilmiş en değerli sermayedir.  

 

THOMAS MANN.

 

Mutluluk başarıya, başarı ise zamanı değerlendirmeye bağlıdır. SENECA.

                 

Hiçbir şey hayat ve onu dolduran dakikalar kadar değerli değildir. AURIPIDES GOETHE.

 

Şüphesiz en büyük israf zaman israfıdır. Çünkü zaman aynı ile ömür ve hayat demektir.  Her israf edilen şey neticesi itibarıyla, onu elde etmek için sarf edilen veya sarf edilecek olan zamanın israfı anlamını taşır.

 

İslam ahlakçıları bu konuya çok önem vermiştir. İslam Alimleri ve düşünürleri israfın her çeşidi ile mücadele etmişler, israfı bir çeşit akıl zaafı ve hastalığı kabul etmişlerdir.

 

İslam hukuku israfta ileri giden kimseye vasi tayinini bir prensip olarak kabul ve tatbik etmiştir. Çünkü savurgan kişi aynıyla sorumluluk demek olan aklın en büyük özelliğinden mahrumdur.

   

Evet, israf ( savurganlık) gerçekten bir akıl arızasıdır, bir nevi bağımlılıktır, kendini kontrol edememektir,  bir nevi psikolojik bir hastalıktır. En büyük israf zaman israfı olduğuna göre,  en büyük akıl arızasını belli eden de zamanı çarçur eden zekA özürlü fert ve toplumlardır.

 

Siyahlat!!!Halk:  yarın olsa da  bir iş işlesem, der. Bilmez ki bu gün dünkü günün yarınıdır. Bu gün ne işlemiştir ki, yarın ne işleyecek.

 

Dünyayı ve hayatı bedava( karşılıksız) bir mesken zanneden insanoğlu, bu dünya evine kira olarak en kıymetli sermayesi olan ömür nakdini ödemekte olduğunu bir türlü anlayamıyor. Ne kadar yazık…!

 

İsraf: Yersiz harcama. Kazancı ve en kıymetli ömür sermayemiz olan zamanı gayesiz ve yararsız şekilde saçıp savurmak demektir.

İsrafın karşıtı iktisattır. Tutumlu olmak, masraf ve iradede itidal üzere bulunmak demektir.

 

Eski ahlakçılar kazanmayı kuyudan kova ile su çıkarmak gibi güç, savurganlığı da, o kovayı baş aşağı boşaltıvermek gibi kolay bir iş olarak tasvir etmişlerdir.

 

Meşru ölçüler içinde para ve serveti kazanmayı ve onu yeri geldikçe en yararlı ve hayırlı biçimde harcamayı, cimriliğe kaçmamak şartıyla, tutumlu olmayı israf ve savurganlıktan uzak durmayı bütün ahlakçılar daima tavsiye ede gelmişlerdir.  Semavi dinler bu konuda ciddi emirler getirmişlerdir. Buna rağmen insanlık kendisini bu korkunç hastalıktan korumakta büyük güçlük çekmiş ve çekmektedir.

 

Bilhassa ahlaki ve manevi disiplinden uzaklaşmayı özgürlük zanneden ve bu havaya belki de kasten sokulan günümüz insanlığı, israfı adeta bir temel hayat kaidesi haline getirmiş bulunmakta ve bu gidiş 21 asır medeniyetini sorunlu bir hale sokmuş bulunmaktadır.        

                                

                          



Bu Haber 855 Kişi Tarafından Okundu.
YORUMLAR
Bu Yazıya Yorum Bulunmamaktadır. İlk Yorumu Yapan Siz Olun.
BU YAZARIN DAHA ÖNCEKİ YAZILARI