20 Aralık 2009 Pazar
ARİF TAKICI
Çocuk taklitle büyür
Çocuğun ilk ve temel eğitimi aileyle olur, aileyle kişilik kazanır.

Özellikle kültürel  ve sosyal yönden böyledir. Çocuk aile büyüklerini örnek alarak, onları taklit ederek gelişmeye devam eder. Yani çocuk için aile, insanın en köklü eğitim faaliyetlerini aldığı, pek çok şeyler öğrendiği ve onu hayata hazırladığı en önemli kurumdur.

Kişiliğin 6- 7 yaşına kadar büyük ölçüde şekillendiğini göz önüne alırsak, ailenin önemi daha iyi anlaşılacaktır. Bu yüzden çocuğa  iyi bir örnek ve model olmak çok önemlidir. Çocuk ailesinde güzel davranışlar görmeli, ailede şefkat ve huzur dolu bir ortam olmalı, özellikle anne ve baba birbirlerine sevgi ve saygı dolu olmalıdırlar. Çocuk, örnek alarak, taklit ederek yaşantısında gerek duyduğu konuşma, öğrenme, elde etme, yazma, ifade etme, sevme, nefret etme, karşı koyma gibi davranışları öğrenir. Yine iyi ve kötüyü böyle ayırt eder, kelimeler telaffuz etmeye, konuşmaya başlar. Örnek olma, öğüt ve nasihatten daha etkilidir. Çocuklarımız bizim söylediklerimizden ziyade davranışlarımıza bakarak kendilerini yönlendirirler.

 Peygamberimiz, ‘'Anne ve babalar, çocuğuna güzel terbiyeden daha iyi bir miras bırakmış olamaz' derken ebeveynin çocuklara ilgi, sevgi ve eğitim yönünden görevlerini ihmal etmemesi gerektiğini bize bildirmiştir. Çocuğumuzun disiplini konusunda bazı önemli kuralları şöyle analatabiliriz: İsabetli ve doğru tercihlerinden dolayı onu kutlayalım!! Kötü ve iyi arkadaş örneklerine dikkat çekelim. Bebeklikten itibaren ilerleyen yaşlarda, yaşlılarımıza, tevazua, çalışkanlığa, dürüstlüğe ve mukaddes değerlerimize saygı göstermeyi öğretelim. Karakterini beğendiğimiz insanlardan övgüyle bahsedelim. Uymak zorunda olduğu kuralları neden koyduğumuzu açıklayalım. Ona karşı nazik olalım!! Uygun davranışlar sergileyerek ona örnek olalım.  Ahlaki çelişkimiz olduğunda, yanlış yaptığımızdan dolayı üzüntümüzü bildirelim. Ve en önemlisi, yetişkin gibi davranalım.

Elimize bir şey verdiklerinde, “Teşekkür ederim” demekle işe başlayalım. Ama bunu bütün kalbimizle söyleyelim. Ona minnet duyduğumuzu bilsin. Hatalarını yüzüne vurmayalım. Ne kadar öfkeli olursak olalım, davranışlarımızı ve duygularımızı kontrol edebiliyor olalım. Böylelikle ona da sakinleşmeyi öğretebiliriz. Başkalarının önünde, özellikle arkadaşları ve önemsediği yetişkinler olduğu zaman, küçük düşürmemeye dikkat edelim. (Kaynak, Yeşilay eğitim arşivi) 



Bu Haber 1750 Kişi Tarafından Okundu.
YORUMLAR
Bu Yazıya Yorum Bulunmamaktadır. İlk Yorumu Yapan Siz Olun.
BU YAZARIN DAHA ÖNCEKİ YAZILARI