Ölüm Sonrası "Unutulmak"

RECEP ÖZCAN
21 Nisan 2017 Pazar

Hayatın deli akışında vakit akşama doğru


Yitirdiklerim benden maziye saklanıyorlar


Biçilen ömürden çalan ömür hırsızıyım ben


Dilim varmıyor ama yine “ölüm aklıma düştü”


 


Aklım tutuştu yanıyor ölümün korkusu içimde


Gençliğin heyecanından hızla kurtulma ıstırabım


Çağlayan ırmakta düşlerimin suyu tükenmişlikte


Gönlüm kabul etmiyor ama “saçlarıma ak düştü” 


 


Habersizce gidiyorum yıllarımın sonuna doğru


Yaz dedi, kış dedi mevsimler birbirini kovaladılar


Baharlar gönlümde taze, ölüm bana değil daha var


Yaşamak güzel ama “bedenime yorgunluk düştü”


 


Ölümün güzelliği Resulün bizden ayrılışında saklı


Öncekiler nasıl unutuldu ise, eseri olmayanlar gibi


Bu gün yine yaşadım, umutlarım içimdeki ölümler


Ölüm değil ama“ unutulma korkusu bana düştü”


 


 





Bu Haber http://www.unyekent.com/arsiv/koseyazi/print.php?kyazino=7960 Adresinden 03.04.2020 Tarihinde Yazdırılmıştır.