HABER ARAMA
SON DAKİKA HABERLER
ANKET
Yeni İnternet Sitemizi Beğendiniz mi?
Yeni İnternet Sitemizi Beğendiniz mi?
  • Gayet Güzel
  • Beğenmedim
  • Daha iyisi olabilirdi
  • Kullanışlı
HABER ARŞİVİ
Lütfen Bir Tarih Seçiniz
FINDIK BORSASI
23 Ocak 2021 Cumartesi
Fındık Fiyatı


PUAN DURUMU
NAMAZ VAKİTLERİ
Ünye Nöbetçi Eczaneleri
anadolujet telefon pegasus telefon thy iletişim
7 Ekim 2020 Çarşamba Saat: 10:32

“SİHİRLİ SOSLU” KÖFTECİ RAFET AMCA… (2. BÖLÜM) ve BİR ZAMANLAR BELEDİYE SİNEMASI...

İKSAN ABİ'NİN YERİ/ Mizahçı Karikatürist: İhsan KOCAGÖZ /Mizah Editörü: İsmail CANBULAT
“SİHİRLİ SOSLU” KÖFTECİ RAFET AMCA… (2. BÖLÜM) ve BİR ZAMANLAR BELEDİYE SİNEMASI...

“SİHİRLİ SOSLU” KÖFTECİ RAFET AMCA… (2. BÖLÜM)

 

70’li yıllardaki Ünye Cumhuriyet Meydanı’nın “SABİT SEYYAR KÖFTECİSİ”, unutamadığımız “SİHİRLİ SOSLU” leziz köftelerin mucidi, güzel insane Köfteci Rafet amcayla aynı mahallede otururduk…

Küçük oğlu Nejat’la (rahmetli) geçti çocukluğum. Nejatların evinde, tencere içindeki pişmiş soğuk kıymayı ekmek arası yaparak yediğimizi hatırlıyorum…

Rafet amca nefis köfteleri ve efsane acılı sosuyla, meydanın isim yapmış köftecisi olarak hafızalara yer etmişti…

Rafet amca Pazar günleri de, sadece Ünye’nin değil, bütün Karadeniz’in ilgisini çeken, 1 nümero mesire ve eğlence yeri olan Çamlık’a götürürdü seyyar arabasını. Çamlık ahalisi de nasiplenirdi bu lezzetli köftelerden… Biz de oğlu Nejat’la birlikte onunla gider, arabasını arkadan iterek yardımcı olurduk. Akşama kadarda Çamlık’ta vakit geçirirdik…

Nedense sonraları köfte işini bırakmış Rafet amca. Vefat edene kadarda bağ-bahçe işleri yaparak geçimini sürdürmüştür.

 

Ünye Meydan 1970'ler..Solda Adliye Binası, Önünde Oyun Oynadığımız Toprak Alan Ve Atatürk Büstü...

O gidince Ünye Cumhuriyet Meydanı köftecisiz kalmış, başka bir seyyar köfteci de Meydanda görülmemiştir…

70’li yılları birlikte yaşadığım dostlarım da, zamanın Cumhuriyet Meydanını ve Rafet amcayı unutamamışlardır. Buyrun efendim:

Babayavaş İbrahim Gürkan: “Meydanda, oyun oynadığımız toprak alanın yanındaki Meydan Büfe ile Yıldız Taksi Durağı’nın olduğu yerde çay ocağı ve “ikizlerin babası ”Vahit emminin arzuhalci ve ayaklı-körüklü makinesiyle fotoğraf çektiği yeri ile tam karşısında Ünye’nin ilk matbaası olan rahmetli Ömer Altuntaş’ın “Ünye Matbaası”-“Şirin Ünye Akkuş Sesi Gazetesi” vardı. Matbaanın diğer köşesinde Anafarta İlkokulu’nun tam arkasında rahmetli Muharrem Canbulat’ın Çataltepe Gazoz Fabrikası vardı.. Bu dükkanların ortasında da Rahmetli Arzuhalci Remzi amca…”

 

Çataltepe Gazoz Fabrikası önü… Çocuklar; Beden eğitimi Öğretmeni Bülent Korkmaz, İsmail Canbulat, Diş Hekimi Nur Kılıç. Arkada, Arzuhalci Remzi Tamtürk’ün önündeki asker Yaşar Karaduman.. Köşede “Ünye Matbaası” Tabelası var.

 

Mustafa Avcı: “Rahmetli Rafet amcanın biz de köftesini çok yedik. Ama daha çok, yanımızda getirdiğimiz ekmeği, o efsane salçalı sosuna bandırtmak için giderdik yanına. Çünkü paramız ancak ona yeterdi. Fırından aldığımız yarım ekmeğe 50 kuruş verirdik, sonar doğruca Rafet Amcanın yanına gider, utana sıkıla ekmeğimizi o sosa bandırmasını isterdik. 10 kuruş alırdı bizden. Bazende hiç almazdı. Ne güzel adamdı. O sosun gerçekten de nefis bir tadı vardı. Ya da bize mi öyle geliyordu bilemiyorum. Heyy gidi günler hey bee!”

İbrahim Yalçın:“Birgün; Rafet amcanın oğlu rahmetli Nejat ile pıtık oynarken ihtiyacımız olan gazoz kapaklarını toplamak için çarşıda, kahvelerin önünde dolanırken Rafet amca bizi gördü. Evden yengenin elleriyle hazırladığı köfte tepsisini getirmemizi istedi. (İşte köftelerin sırrı!) Çabucak mahalleye gittik... Nejatlardan köfte tepsisini aldık, Saray Camisi’nin önüne gelmeden tepsiyi yere düşürdük, tepsi bir yerde, köfteler bir yerde... Korkudan hemen onları alıp tekrar tepsiye dizdik, ama köftelerin hepsinin şekli şemali kaymıştı... Rafet amca anladımı bilmiyorum ama bize ızgaradaki eski köftelerden çeyrek ekmek içinde birer porsiyon ikram etti. Biz onu yedik ama, belki de o gün ya başka köfte satmadı Rafet amca, ya da yeni köfte yoğurttuydu yengeye… Dürüst ve iyi adamdı vesselam!”

Allah mekânını Cennet eylesin Köfteci Rafet Amcam!

Ekmeğini helal yoldan kazanma savaşı veren, güzel insanlardı bu şahsiyetli kişiler..

İnsan geriye dönüp düşündüğü zaman, bir hayâlmiş, rüyâymış gibi geliyor…

 

 

BİR ZAMANLAR BELEDİYE SİNEMASI...

(Ünye. 30 Eylül 2015, Rahmetli Belediye Sinemasının son günlerinde çekilmiştim bu fotoğrafı…)

Hey gidi yavrum hey!

Şimdiki gençler zor anlarlar bu anlatacaklarımı!

Yetmişli yıllar diyorum aloo! Mahallede büyük kalabalıklarla neşe içinde sokak oyunlarının oynandığı, eve zor girdiğimiz yıllar! TV yok, bilgisayar, laptop, tablet, cep telefonu, internet yok! Tam “organik” zamanlar! (Yeni nesil içinse “TAŞ DEVRİ!”)

ÜNYE BELEDİYE SİNEMASI Denize Nazırdı..(Yanındaki Kasaplar ve Balıkhane Yıkılmış,  Ünye Kültür Merkezi İnşaatı yeni başlamış..)

….

O yıllarda en büyük eğlencemiz, Cumartesi günü sinemaya gitmekti! Bizim zamanımızda Konak ve Belediye Sineması vardı! Sinemalar, o gün 3 film birden oynatırlardı. Hafta sonları panayır yerine dönerdi Ünye Belediye Sineması... Pasajın içine doğru, hatta Döner Çeşme meydanına doğru metrelerce bilet kuyruğu oluşurdu…

Film aralarında bütün çocuklar film karakterlerine bürünür, birbirine karate yapar, Cüneyt Arkın gibi adam pataklar, “dıkşıınyaa!” “dıkşıınyaa!” diye mermi sesleri çıkartırdı.

Rahmetli Ufuk Mistepe’nin deyimiyle: “Sinemadan çıkanlar gördüklerini uygulamak için acayip sesler çıkararak birbirlerine sokakta uçan tekme atar ve sokaklar çığlıklardan geçilmezdi.”

“Ben Malkoçoğlu’yum!, Ben WangYu’yum, Yok ben Bruce Lee’yim, hayır sen değilsin, benim o!” şeklinde kavgalar ve küsmeler olurdu.

Dediğim gibi, hafta sonları panayır yerine dönerdi Ünye Belediye Sineması...

Şimdi ise, Çirkin ve işlevsiz bir AVM'nin kurbanı oldu çocukluğumuzun bu güzelliği.

Yeni nesil; AVM'nin içinde bulunan sinemanın küçücük cep salonlarında film seyretmeye çalışıyor…

Nerde o Belediye Sineması’nın localı, büyük salonu! Nerde o şenlikli sinema günleri!

Konak Sineması ile yıkılmadan önce böyle bir fotoğraf çekilemedim ya, bir de ona yanarım ben… Hüngür şakırt!

 

AKLA ZİYAN “RESİM-KATÜRLER!”

 

DÜŞÜNDÜĞÜ DÜŞÜNCEYE SAHİP ÇIKAN ADAM!

 

80 DESİBELİN ÜSTÜNE ÇIKMAYIN.

ÇIKMAYA KALKARSANIZ EĞER KULAKLIK TAKIN!

 

BENİM SADIK ŞEMSİYEM

 

 

Bu haber toplam 217 defa okunmuştur

Haber Yorumları ( 0 Adet)

Adınız
E-mail Adresiniz
Güvenlik Kodu Lütfen Resimdeki kodu yazınız
Bu Habere Yorum Yapılmamış.
İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz?

Son Haberler