12 Mart İstiklal Marşı’mızın kabulü ve Milli Şairimiz Mehmet Akif’i Anma, 18 Mart Çanakkale Deniz Zaferi ve Şehitlerimizi Anma…Yine ayrıca ‘Yaşlılarımıza Saygı’ hep bu hafta içine rastlayan derin manalar yüklü özel anma ve kutlama günlerimiz.

12 Mart tarihli yazımda İstiklal Marşımız ve Mehmet Akif’e karşı duyarsızlıkla eleştirdiğim kurum ve kuruluşlarımızdan bir kısmı sanki 18 Mart Çanakkale Zaferi, Şehitlerimizi Anma Günü dolayısıyla harekete geçtiler. Ard arda açıklamalar yaptılar. Her ne surette olursa olsun iyi yaptılar. Duyarsız kalınmaması gerekir böyle günlerimize.

Bu günlerle ilgili sadece resmi zevatın değil, vatandaşların da katılımlarıyla programlar düzenlenmesi gerekli. Özellikle okullarımızda çocuklarımıza ve gençlerimize böyle günler bütün yönleriyle, iliklerine işleyinceye kadar anlatılmalıdır. Gerekirse derslere ara verilmeli, tiyatro, yarışma, panel, konferans vb. etkinliklerle gençler baştan aşağı milli bağımsızlık ruhuyla bezenmelidir.

Belediye Başkanımız Sayın Ahmet Arpacıoğlu, 18 Mart Çanakkale Zaferi ve Şehitlerimizi Anma Günü dolayısıyla yaptığı açıklamasında, Meydan’a Şehitlik Abidesi yapılacağını dile getirmiş.

Arpacıoğlu, Meydan’daki ‘meçhul kabrin’ yanında yapılacak Şehitlik Abidesi’nin projesinin hazır olduğunu da belirtmiş açıklamasında.

Kamuoyu zaten bir süredir burada Şehitlik Abidesi yapılmasını bekliyordu. Belediye artık beklememeli, Şehitlik Anıtı bir an önce yapılmalıdır.

Aslında Meydan’ın tam bu noktası altında şehitlerin yattığı bir nokta… Araştırmacı Tarih Yazarı Sayın Yaşar Karaduman, burada yıkılan okula neden Anafarta İlkokulu dendiğini anlatırken böyle bir gerçeği dile getirmiş, burada Anafartalar Savaşı şehitlerinin yattığını söylemişti.

Sayın Karaduman, 1915 Çanakkale Savaşları sırasında İngilizlere karşı 7 - 21 Ağustos tarihleri arasında verilen göğüs göğse mücadele sırasında yaralanıp gazi olan askerlerden Karadenizli olanların gemiyle Karadeniz üzerinden memleketlerine gönderildiğini belirtip, “Bu askerlerden bir kısmı yolda hayatını kaybedip, şehitlik mertebesine ulaştı. Bunlardan Ünyeli olanlar gemiden alındıktan sonra o günkü Fevziye Mektebi’nin yanı başına gömüldüler. Bu şehitlerin anısına buradaki okula daha sonra Anafarta İlkokulu denildi” diyerek, açıklıyor tarihi gerçeği.

Sayın Karaduman’ın dediği yer bugün orda bulunan meçhul mezarın bulunduğu bölümü tarif ediyor. İçinde kimin yattığı bilinmeyen meçhul mezarın da bu Anafarta Şehitleri’nden birinin olması kuvvetle muhtemel.

Belediye’nin Şehitlik Abidesi yapmayı düşündüğü bu yer, zaten altında şehitlerin, yani Çanakkale şehitlerimizin yattığı manevi değeri bulunan bir yer. Dolayısıyla Şehitlik Abidesi yapmak için burası kadar uygun bir yer olamaz.

Ayrıca burada bulunan ve kim olduğu belli olmayan mezarın da o şehitlerin defnedildiği noktada olması, dediğim gibi bu mezarın Çanakkale-Anafartalar şehidi olması ihtimalini çok güçlendiriyor. Konu biraz daha araştırılır, gerçekten Çanakkale – Anafartalar Şehidi mezarı olduğu kesinleştirilebilirse mezarın kitabesine bu bilgiyi yazar, orada yatan şehitlerimize karşı ulvi bir görevi daha yerine getirmiş oluruz.

Ayrıca o bölüme yaptırılan acısu çeşmesinin adını da “Anafartalar Çeşmesi” koyarsak, okul kaldırılmış olsa da, o bölgede yatan Anafartalar Şehitleri’nin adını böylelikle yaşatabiliriz, diye düşünüyorum.

Daha da önemlisi, Şehitlik Abidesi ile birlikte, o bölgeye bütün bu tarihi bilgileri ihtiva eden yazılı bir belgenin, bir sütunun konulması bir tarihin yaşatılması adına çok önem arz ediyor.

Altında Anafartalar Şehitlerimizin yattığı yerde yapılacak Şehitlik Abidesi’ni heyecanla bekliyorum.