Şu yeni, Ordu yolu açılmadan önce bana Ordu, sanki Kaf Dağı’nın arkasında bir yer gibi gelirdi.
Ola ki, işim düşüp de gidip geri döndüğümde halim-ferim kalmaz, yorgunluğum ancak bir gecelik uykudan sonra geçerdi.
Ama artık öyle değil. Yeni Ordu yolu bir anda Ordu’yu, Fatsa’yı, Ünye’yi birleştirdi, adeta bir büyük şehrin üç ayrı semti haline getirdi.
Fırsat buldukça eskiden Samsun’a gider, işimi görür, vaktim ve beğendiğim bir film varsa bir de sinemaya takılır, Ünye’ye öyle dönerdim.
Şimdi yol -yön değişti, yüzümüzü batıdan doğuya döndürdük. İşim oldukça ve fırsat buldukça Ordu’ya geçiyor, işimi-gücümü gördükten sonra vaktim varsa sinemaya gidiyorum.
Geçen hafta sonu da öyle yaptık. Ailecek Ordu’ya geçtik. İşimizi bitirdik, sinemadaki filmlere baktık, beğendiğimiz bir filme iki saatten fazla bir zaman vardı. Ne yapalım diye düşünürken, bir Ordu türküsünün sözlerini söyleyerek “Boztepe’ye çıkmalı – Şu Ordu’ya bakmalı” dedim. Bunun üzerine karar verdik, döndük Boztepe’ye çıktık. Hava soğuktu, dolayısıyla Boztepe çok daha soğuktu. Oradaki salonlardan birine girip, oturmak istedik. Ama içerisi zifiri sigara dumanıydı.
Üst kattaki salona yöneldik. Baktık orada daha az insan var. Dolayısıyla içilen sigara alt kat kadar rahatsız edici değil. Bir masaya oturduk, şöyle en güzel tarafından Ordu’yu temaşa etmeye başladık. Aramızda da “Gerçekten de Ordu türküsünde güzel ifade edilmiş, Boztepe’ye çıkıp Ordu’ya bakmak gerekiyor” gibisinden sohbete başladık.
Biraz sonra garson geldi. Ne yiyeceğimizi sordu. Biz de karnımızın tok olduğunu söyledik. Ancak, “Bir şeyler içmek istiyoruz, içecek ne var, çay, kahve cinsinden?” diye sorduk.
Garson bize ne dese iyi? “Efendim burada içecek olarak sadece alkollü içki bulunur. Başka içecek olmaz” dedi. Tabi ki bu ifade üzerine çok şaşırdık.
“Demek ki…” dedik birbirimize, “Boztepe’ye çıkıp Ordu’yu temaşa edebilmek için ya sigara içmemiz gerekiyormuş, ya da rakı-şarap. Bizde de bu alışkanlık olmadığına göre, Abbasa yol göründü” deyip, terk edip, döndük. O gün Ordu’da sinemaya da gitmeyip, Ünye’ye geldik. Çakırtepe’ye çıktık.
Gözünü sevdiğimin Çatkırtepesi, insanı ne sigaraya boğduruyor, ne de içkiye. Oturduk, çay ve kahvelerimizi yudumlayarak Ünye’yi seyrettik bir kez daha…
Şimdi bu çağrım, bu dileğim ve temennim Valimiz Sayın Ali Kaban’a:
Sayın Valim,
İçki içen, sigara içen herkese tasvip etmesek de saygı duyarız. Duyarız, duymasına da, ancak merak ediyoruz; Ordu’nun Boztepesinde içki ve sigara içmeyenlere neden saygı duyulmaz, yerleri yoktur?
Biz sigara ve alkol içmeyenler; Ordu’nun Boztepesi’ne çıkıp, sigarasız ve içkisiz bir ortamda, eğer karnımız açsa doyurmak, toksa çayımızı kahvemizi yudumlamak suretiyle Orduyu seyretmek istiyoruz.
Bu isteğimizin dikkate alınacağını umar, saygılarımızı sunarız.
