Annem muskacı Kel Yakuba muska yazdırır

Gizlice ceketimin bir yerine dikerdi

Bu muskalar çarptı beni

Bir gece peri kızının sarayına gittim.

Süheyla’yı orada gördüm

Bir gün baktım padişahın üç kızı

Gölbaşında mor kahküllü şehzadeyi bekliyor

Kaf dağına yolculuk için

Ve o gece alaylarla çıktık kaf dağına

Muskacı Kel Yakubu bir akşam vakti

Ayaklarından astılar dut ağacına

Karabüyü yapmış Kel dediler

Cin girmiş içine

Testi testi su döktüler üzerine

Dut ağacının dibindeki kuyudan çekip

Sopalarla vurdular sırtına

Cinleri çıkarmak için

Ay batana kadar kaldı Kel  ağaçta

Kadılar pazarında

Türbe mezarlığına

Yeni ölü gömüldüğü geceleri

Türbe mahallesinin köpekleri

Sabaha kadar ulurlardı

Beş numara gaz lambasının ışığında

Tarih çalıştığım akşamlarda

Kazıklı Voyvoda çıkar gelirdi Karpatlar’dan

Ö gün gömülen ölüler

Kanlı kefenleri ile sabaha karşı

Bizim evin önünden geçerler..

Kel Yakuba giderlerdi

Bizi kabir azabından kurtar diye.

Karlı bir kış gecesi haber geldi

Viyana’dan geri çekilme başlamıştı.

Merzifonlu Kara Mustafa paşa’nın

Belgrad’da kafası vuruldu az önce.

Kellesini bal dolu kırbaya koyup

Sultana gönderdiler.

Fuzuli “Su kasidesi”ni ondan iki yıl sonra yazdı.

Dedi ki:

“Suya verüp gülzarı, bağban zahmet çekmesün

Bir gül açılmaz yüzün tek verse bin gülzare su.”

Türkçesi şu;

“Bahçevan yüzün kadar güzel bir gül açtıramaz 

Gül bahçesine ırmaklar dolusu akıtsa da su”

Süheyla’ya son şiiri iki yıl önce yazdım

Oturdum f bir akşam vakti feneraltında,

Bir şişe de şarap açtım

Süheyla çıktı geldi elli yıl sonra

“Geç mi kaldım dedi Ortaçarşı’da

Meçhulasker ilkokulu

Süheyla sınıfa yeni gelmişti.

Cengiz aşıktı Süheyla’ya, Ömer’de aşıktı

Süheyla’nın haberi yoktu aşıklarından

O Hüseyin’e aşıktı.

Hüseyin Zehra’ya

Zehra bana.

Ben Süheyla’ya

Küçücük aklım yetmedi çözmeye

Bu fizik formülü gibi aşkları.

Keşke hiç büyümeseydim.

Türbe mahallesinin çakmak taşlı yollarında

Tahta okul çantam elimde

Yeni çıkan şarkı dilimde

“Adanın yeşil çamları aşkımıza yer olsun”

Bursalı kıza salıncak kurduğum günler

Kel Cemalin bahçesinde

Bir masal gibi geçip gitmeseydi

Keşke ben Süheyla’ya hiç aşık olmasaydım.