Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/unyekent.com/httpdocs/conn/level.php on line 31
ÜNYE Kent Gazetesi >>> KENTTE HABERİN MERKEZİ ll BİZDEN HABER VAR......
 
12 Mayıs 2011 Pazar
MUSA Ö. KIROĞLU
Ayhan Cındık akranım, sınıf arkadaşımdı...
musakiroglu@mynet.com

Çarşamba sabahı evde bilgisayarda gazete ile ilgili işimi yapıyorken, msn’den Yazı İşleri Müdürümüz Hacer Hanım haber verdi. Gazetemizin Spor Müdürlüğü’nü yapan Ayhan Cındık’ın vefat ettiğini söyledi.

 

Önce; sanırım kendisine ölümü konduramadığımdan olacak; “Hangi Ayhan?” diye sordum Hacer Hanım’a.

 

Bir kez daha; “Ayhan Abi, Ayhan Cındık, bizim Spor Müdürümüz” dedi.

 

Gözlerim suludur, az bir üzüntüde ya da heyecanda başlar akmaya. Bu haber üzerine bırak akmayı, gözlerimden aşağı sanki bir anda oluk gibi su boşandığını hissettim.

 

Ayhan; benim ilkokuldan sınıf arkadaşım, sıra arkadaşım, akranım, emsalimdi.

 

Ben birinci sınıfı okumadan ikinci sınıftan başladım ilkokula. Babam Kaledere İlkokulu’na kayıt yaptırdı. Kaledere’de sınıf yetmeyince bizi birkaç sınıf, okulun ilk günü, o yıllarda Kırkevler denen bugünkü Fevzi Çakmak Mahallesi’ndeki Erkek Sanat Enstitüsü’nün alt katındaki sınıflara koydular.

 

Sınıfta ilk gün, öğretmenimiz bizi boy sırasına göre sıralara oturttu. Sınıftakilerden bir yaş küçük olduğumdan boyum da kısaydı. Beni sınıfın en kısası Ayhan’la birlikte oturttu öğretmenimiz.

 

Bir yıl o okulda okuduktan sonra yeni yapılan 27 Mayıs İlkokulu’na geçtik. Oraya geçince boyum büyümüş olacak ki bu sefer öğretmen başka bir arkadaşla birlikte oturttu beni. Artık sıralarımız ayrıydı ama sınıflarımız birdi.

 

Ayhan’ı daha çocukken o yaşlarda çok iyi top oynayan bir arkadaşım olarak hatırlıyorum. Boyu kısaydı ama çok hareketliydi. Hele bir top oynayışı vardı. Sanki yerden esen yel gibiydi. Hayatı da hep spor içinde, Ünyespor içinde geçti.

 

Ortaokula geçince Ayhan’la sınıflarımız ayrıldı. Sonra lise, yüksekokul, Ünye dışı gurbette geçen yıllarım sırasında kendisiyle çok sık görüşemedim. Ama Ünye’de rastlaştığımız her durumda birbirimize sıkı sıkı sarıldık. Özlem giderdik, hal hatır sorduk.

 

50’li yaşlarımızı geçtiğimiz son yıllarımızda Ayhan’la yollarımız bir kez daha kesişti. Gazetemizin Spor Müdürü ve Köşe yazarı oldu.

 

Böylelikle daha sık görüşmeye başladık. Sık sık oturduk, baş başa çaylar içtik, sohbetler ettik gazete büromuzda. Hatta onu bazı akşamları evine bırakırdım. Yolda arabayı durdurur, evine varmadan biraz daha konuşurduk.

 

Ayhan kardeşimle, çocukluk yıllarımızda okulda, sınıfta, sırada çok yakın olmuştuk. Sonra böyle son yıllarında yine yakınlaştık, birlikte aynı gazetede buluştuk.

 

Nerden bilirdim bu buluşmanın ayrılık buluşması olduğunu…

 

Sınıf arkadaşım, sıra arkadaşım, akranım, emsalim, dostum, kardeşim Ayhan’a gittiği ebedi alemde Allah’tan rahmet diliyorum. Mekanı Cennet olsun.

 



Bu Haber 3100 Kişi Tarafından Okundu.
YORUMLAR
Bu Yazıya Yorum Bulunmamaktadır. İlk Yorumu Yapan Siz Olun.
BU YAZARIN DAHA ÖNCEKİ YAZILARI