Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/unyekent.com/httpdocs/conn/level.php on line 31
ÜNYE Kent Gazetesi >>> KENTTE HABERİN MERKEZİ ll BİZDEN HABER VAR......
 
11 Temmuz 2011 Pazar
MUSA Ö. KIROĞLU
Ben değişmeye başladım gibi...
musakiroglu@mynet.com

Gerek Ordu’da gerekse Ünye’de, işlerine öyle geldiği için birileri tarafından başlatılan, ayrıca kimin işine nasıl geliyorsa körüklenip sürdürülen tartışma, buralarda yaşayan insanların psikolojilerine karşılıklı çekememezlik olarak yerleşti.

 

Örneğin; Ordu’da devlet dairelerinde yapılması gereken işlerim için Ordu’ya gittiğim hemen her seferinde “Seni gidi Ünyeli muamelesi” gördüm. Bunu benim gibi her Ünyeli de sık sık gördü, yaşadı.

 

Nedir bu “Seni gidi Ünyeli muamelesi”? Asık suratlı bakış… Evrakın eksik, imza eksik, toplantımız var, şu anda bakmamız zor engelleri… İlk aklıma gelenler bunlar. Ama bunlara ilave bir sürü örnek daha var…

 

Çaybaşı ve İkizce 1990 yılında Ünye’den ayrılarak ilçe oldular.

 

1995 yılında İkizce’de bir toplantıya katılmıştım. Toplantıda sordum; “İlçe olduktan sonra hayatınızda neler değişti? Neler kazandınız?”

 

Toplantıda bulunan birisi aynen şöyle dedi: “Biz daha önce Ünye’ye bağlıydık ya, o zaman Ordu’daki işlerimizi yaptırmakta zorlanıyorduk. Şimdi artık Ünyeli değiliz diye işlerimiz çarçabuk yapılıyor.”

 

Toplantıdaki diğer İkizceliler de, bu çok şey ifade eden açıklamaya katıldılar.

 

Ben yıllardır birçok yazımda Ordu’da, Ünye’ye karşı çifte standarda dikkat çekip durdum.  Başta valilik olmak üzere, nerdeyse bütün dairelerde çektiğimiz sıkıntılara değindim.

 

Ordu’nun, Ankara’dan gelen hizmetleri ilçeleriyle ve özellikle de Ünye ile paylaşırken yaptığı haksızlıkları protesto ettim.

 

Ama görüyordum ki hiçbir şey değişmiyor. Bir de, yeni yetişen gençlik daha aydın olduğu halde Ordu’daki gençlik hep büyüklerinin yolunda yürümeye devam etti. Burada da bir çözüm üremedi maalesef.

 

Doğal olarak bütün bunlar biz Ünyelilerde, Ordu’ya karşı soğukluk ve mesafeye yol açtı. Hatta yeri geldi ruhlarımızda isyan ateşine dönüştü.

 

İtiraf edeyim ben de öyleyim, Ordu’ya karşı hiç sempatim olmadı. Ya kopup ayrı bir vilayet olmayı ya da Samsun’a bağlanmayı çare olarak gördüm hep.

 

Ancak, 12 Haziran seçimlerinde Bugün artık İçişleri Bakanımız olan Sn. İdris Naim Şahin’in bütün ezberleri bozan; Ordu’nun bütün bölgeleri, ilçeleri, beldeleri ve köyleri ile bir bütün olmak zorunda bulunduğu söylemi yeni bir kapı açtı.

 

Ordu, Fatsa, Ünye bölgeleri olarak şekillenen eski siyasi çalışma metodu yerine “Her aday her yerde çalışacak” metodu sonucu; milletvekili adayları da sadece kendi bölgesinin değil, tüm Ordu’nun vekili olduğu gerçeğinden hareket etti.

 

12 Haziran’da; Ordu’da sanki sadece milletvekilleri seçilmedi. Ordu’nun tek başına değil de bütün bölgeleri ve ilçeleri ile birlikte hareket etmesi de oylandı. Ve ekseri çoğunluk “Birlik” için oy kullandı.

 

Ben bu yazım öncesi kendimi şöyle bir yokladım; bu yeni söyleme ne kadar inandım, alıştım diye içten içe şöyle bir değerlendirme yaptım.

 

Baktım ki, bir süredir meselelere sadece Ünye odaklı değil Ordu geneli kapsamında bakmaya başlamışım.

 

Bu da gösteriyor ki ben farkında olmadan başlamışım. Ama başlamışım diyorum. Bu da demek oluyor ki daha işin başındayım.

 

Gerek benim içimdeki gerekse karşılıklı herkesin içindeki bu başlangıç; sadece ve sadece karşılıklı güvenin tesisi, hakların hakça paylaşımı ile birlikte ilerleyebilecektir.

 

Böylelikle Ünye, Ordu’ya bağlı olduğu gerçeğini içselleştirecek. Ordu ise; Ünye’nin kendisinden bir parça olduğunu görecek, onlar da Ünye’yi içselleştirecektir.

 

Eğer kırıp dökmez de bu süreci dosdoğru götürmeyi becerirsek 12 Haziran 2011 Ordu için MİLAT olacaktır.

 



Bu Haber 2468 Kişi Tarafından Okundu.
YORUMLAR
Bu Yazıya Yorum Bulunmamaktadır. İlk Yorumu Yapan Siz Olun.
BU YAZARIN DAHA ÖNCEKİ YAZILARI