Kim bu “Hüseyin Gazi” diye sormayın, ben de bilmiyorum. Yaşıyor muydu, hayatta mıydı, nerede gazi olmuştu, Ünye’ye nereden gelmişti, çoluk çocuğu, hısımı akrabası var mıydı babası kimdi? Araştırdım, sordum, soruşturdum Ünye’de, çevre köy ve beldelerde böyle birini bulamadım, bir tanıyana, bilene de rastlamadım. “Hüseyin Gazi” bir sırdı, hayaldi, hayaletti, hiç yaşamamıştı, tam Aziz Nesin ve Nasrettin Hoca hikâyelerinde olduğu gibi.

Ama Ordu İl Sağlık Müdürlüğü bu hayalet “Hüseyin Gazi”nin adını “Ünye’de stadyumun karşısındaki Aile Sağlığı Merkezine vermişti.

Buraya bu ismi verdiklerine göre belki Ordu Sağlık Müdürlüğü bilir diye onlara sordum,”Kim bu Hüseyin Gazi, Ünye’ye ne gibi hizmetlerinden dolayı bu sağlık kurumuna adını verdiniz?” dedim.

Gelen cevapta:  Biz de bu şahsın hiç yaşamadığını tespit ettik kim olduğunu bilmiyoruz, izine ve tanıyana da rastlamadık bu nedenle buranın ismini de “ Ünye 1 Nolu Aile Sağlığı Merkezi “ olarak değiştirilmesi için valiliğin de onayı ile bakanlığa yazdık” dediler.

Alın size bir komedi..

Ben de tekrar yazdım, siz bizimle dalga mı geçiyorsunuz, bizi bu kadar hafife alıyorsunuz, neden buraya hiç yaşamamış ve bilmediğiniz birinin adını veriyorsunuz bu ne hafifliktir, bu ismi buraya koyacak kadar işi hafife alan kişinin bulunmasını istiyorum dedim. 

Ordu Sağlık Müdürlüğündeki

Bu İşgüzar Memur Kim?

Sonra bir köşe yazımda dedim ki “Ben size ismi değiştirin demedim ki.. Apar topar ismi neden değiştiriyorsunuz? Yaptığınız bu iş çok da normal görünmüyor, bir bit yeniği  izlenimini veriyor

Ve dedim ki buraya  “1 Nolu Aile Sağlığı Merkezi” adı yerine Ünye’ye tıp ve sağlık dalında hizmetleri geçmiş insanlarımız var, onlardan birinin adını verelim dedim,  üç öneri götürdüm. Ünye’deki bir kuruma verilecek bir ismi Ordu’daki bir memura bırakmak bana çok ta doğru gelmiyordu.

Önerdiğim isimler şunlardı:

Dr. Fahrettin Gökşin, Ünye’nin ilk tıp doktoru, Dr. İsmet Ereren atmış yıl öncede herkese ve herkesin çokluk çocuğuna gece gündüz demeden hizmet vermiş gözlerinden rahatsız bir büyüğümüz ve  Prof. Dr. Sait Kapıcıoğlu, dünya çapında bir gastrolog.. Prof. Kapıcıoğlu önerim için teşekkür ederek “Ben İsmet Abi adına çekiliyorum diyerek çekildi.

Ünye’deki bir kuruma verilecek bir adı Ünyelilerin kendisi belirlemek hakkına olması gerekirdi, Ordu’da bir memurun Ünye adına kurumlara saçma sapan isimler koyması biz incitti.

“Yemen Bayrak”

“Ünye Türk Japon Dostluğu ve Ertuğrul Şehitleri Derneği” ile ilgili bir konu için ziyaret ettiğimiz Ordu Valiliğinde bizimle genç vali yardımcımız Yemen Bayrak ilgilendi.

Bu genç vali yardımcımız beni çok etkiledi. Benim gençliğime benziyordu, uzun boylu yakışıklı, bilgili saygılı ve kibar. Konuya hâkim tavrı ve çözüm üretmekteki tutarlığı ve özellikle ismi beni gerçekten etkilemişti

“Ben de adımdan anlaşılacağı gibi bir Yemen Şehidi’nin torunuyum” dedi.

O nedenle Ordu Vali Yardımcısı genç ve dinamik kardeşim Yemen Bayrak’tan, Ordu İl Sağlık Müdürlüğüne “Hüseyin Gazi” adının nerden geldiğini ve neden değiştirildiğini sormasını Ünyeliler adına özellikle istirham ediyorum

Nasıl ki bir çırpıda “Hüseyin Gazi” adı kaldırılıp “Ünye 1Nolu Aile Sağlığı Merkezi” yapıldıysa önerilen isimlerden biri ile de bir çırpıda değiştirilebilir. O işgüzar memurdan aynı mahareti şimdi de bekliyor,  onu tanımak ve ona apar topar neden bu isim değişti diye sorulmasını ve yukarıdaki isimlerden birinin verilmesi için sayın vali yardımcımızın ilgilerini istiyoruz..

Bu ayıp defterimize yazıldı

Bu şaçma sapan ismin kaldırılmasını ve Ünye’den özür dilenmesi için belki beş defa yazdım. Beşinci de ancak tabelayı değiştirdiler.

Hiç destek veren olmadı. Bu şehirde herkes kafasına kuma gömmüş sağır olmuş, kör olmuş, herkes gölgesinden korkar olmuş. Atmaya gelince mangalda kül bırakmayanlardan,  şehrin kültür müdürü, şehrin belediyesi,  sivil toplum kuruluşları oda ve borsa başkanları ve parti ilçe başkanlarından hiçbir destek ve hiç ses çıkmadı.  Bu da bir ayıbımız olarak defterimize yazıldı

“Mahkeme Kadıya Mülk Değildir”

Değerli okuyucular ne yazık ki şehir için yazdıklarıma çok destek veren olmuyor ben Donkişot değilim ama bazı şeyler var ki birinin yazması gerek. Bunları yazmak bazı riskleri de beraberinde getiriyor, bu şehirde insanlar kendilerinin veya yaptıkları işlerin eleştirilmesine hoş bakmıyor alınıyorlar kızıyorlar, sinirleniyorlar ve hatta gizlice düşmanlık besliyorlar bunların son canlı örneği bir Ünye’de oda başkanıdır.

Onlara önerim, sakin olmaları ve eleştiriye alışmaya bakmalarıdır. Artık bazı şeyler değişmiştir. “Mahkemeye kadıya mülk değildir” yani “koltuklar ve makamlar kimsenin babasının malı değildir..

Hüseyin Gazi Öldü mü?

Yarın ben yine buradayım, bir göz atın olur mu?