Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/unyekent.com/httpdocs/conn/level.php on line 31
ÜNYE Kent Gazetesi >>> KENTTE HABERİN MERKEZİ ll BİZDEN HABER VAR......
 
27 Aralık 2011 Pazar
MUSA Ö. KIROĞLU
"Bu aile beni hep ağlattı"
musakiroglu@mynet.com

Rahmetli babam sıkı bir Menderesçiydi. Menderes’in idamında çok ağlamıştı. Babamla birlikte nerdeyse bütün aile fertleri de ağlamıştı, çocuktum ama bugün gibi hatırlıyorum. 

Menderes için en çok ağlatan şey ise, o yıllarda bizim eve de her gün giren Hürriyet Gazetesi’nde, Menderes’in darağacında beyaz idam gömleği ile asılı resmiydi.

Ancak ne var ki Menderes ailesinin dramı baba Menderes'in idamıyla bitmedi.

Ailenin büyük oğlu Yüksel Menderes 1 Mart 1972'de Ankara'daki evinde ölü bulundu.

Baba Menderes’in idamına ağlayan herkes bu sefer oğul Yüksel Menderes’e ağladı. Rahmetli babama da dokunmuştu bu olay. Ben de görmüştüm O da ağladı.

Bir de babam, “Bu intihar değil, düpedüz öldürdüler O’nu” diyerek, intihara inanmadığını, babasını öldürenlerin oğlunu da öldürdüğünü söyleyip durmuştu bir zaman.

Ailenin ortanca oğlu Mutlu Menderes de Ankara'da 8 Mart 1978 tarihinde geçirdiği trafik kazası sonucu hayatını kaybetti.

Millet Menderes ailesi için üçüncü kez üzüldü, ağladı.

O yıllarda Ünye’de değildim. Babamın Mutlu Menderes için de ağladığına şahit olmamıştım. Sonra bir vesile öğrendim, ağlamış.

Adnan Menderes'in hayattaki küçük oğlu Aydın Menderes ise 1995 yılında geçirdiği trafik kazası sonrasında felç olmuştu.

Bu kaza ile birlikte Menderes’i sevenler ve onun idamını bir türlü hazmedemeyenler, dördüncü kez Menderes ailesi için üzüldü, ağladı.

Babam, işyerimdeki büroda oturuyorken televizyonda “Son Dakika” haberi olarak alt yazıda okudu Aydın Menderes’in kaza haberini.

Şok olmuştu. Birden gözleri sulandı, doldu. “Bu ailenin nasıl bir yazısı varmış Allah’ım?” dedi. Ve sustu kaldı bir süre öylece...

Sonra birden aklıma geldi. “Baba Adnan Menderes için ağladığını biliyorum, görmüştüm. Yüksel Menderes için de ağladın, onu da görmüştüm. Trafik kazasında öldüğünde Mutlu Menderes için de ağlamış mıydın? Onu bilmiyorum” dedim.

Ağladığını, O’nun da ölmediğini, abisi Yüksel Menderes gibi öldürüldüğünü, olaya kaza süsü verildiğini söylemişti.

Bu cevabı üzerine; “Bu ailenin başına gelenler desene seni hep ağlattı” dedim.

“Evet, bu aile beni hep ağlattı” dedi ve gözlerini silmeye başladı. Yine ağlamıştı.

Aydın Menderes felçli ve tekerlekli sandalyeye mahkum 16 yıl yaşadı. 23 Aralık 2011 tarihinde ise babasının ve iki büyük ağabeyinin yanına gitmek için gözlerini dünya hayatına kapadı.

Babam daha önce öldüğü için bu sefer Aydın Menderes’e ağlayamadı. Biliyorum, yaşasaydı mutlaka ağlardı.

Pazar günü televizyondan Aydın Menderes için düzenlenen cenaze törenini izliyordum. Bira ara gözlerim doldu, kendimi tutamadım, ağlamaya başladım. Biraz kendi adıma ağladım, biraz da daha önce öldüğü için Aydın Menderes’in ölümüne ağlayamayan babamın yerine ağladım.

***************         **************

Menderes ailesi, siyasi tarihçilerin üzerinde çok çalışacakları, yorumların eksik olmayacağı, ayrıca siyaset sosyolog ve psikologlarının “siyaset laboratuarı” olarak sık sık başvuracakları bir aile olarak tarih arşivindeki yerini almıştır.

Menderes’i idam edenlerin, çocuklarına ise hayatı dar edenleri unutulur, bu dünyadan adları, nesilleri silinir gider.

Ama Menderes ailesi hep yaşar, unutulmaz.

Bak görürsünüz, çok kalmaz senaryosu da yazılır, Menderes ailesinin hayatı filme alınır.



Bu Haber 2323 Kişi Tarafından Okundu.
YORUMLAR
Bu Yazıya Yorum Bulunmamaktadır. İlk Yorumu Yapan Siz Olun.
BU YAZARIN DAHA ÖNCEKİ YAZILARI