Ünye’de bu yaz mevsiminde yaklaşık on kişi denizde boğularak hayatını kaybetmiştir. Sahillerdeki alınmış hiçbir tedbir, hiç bir uyarı levhası yoktur yoktur. Zaten doğru dürüst bir halk plajı da yoktur, olan da pislik içinde ve denetimsizdir..
Bizim gençliğimizde Ünye Çamlığının çok meşhur olduğu yıllarda Pazar günü çevre il ve ilçelerden gelenlerden dalgalı havalarda boğulan çok olurdu. Ünye Turizm Cemiyetinin görev kolluklarını takarak gelenleri uyarmaya çalışırdık. Ayrıca her yıl Turhal Şeker Fabrikası yaz boyunca çadırlı kamp kurardı Uzunkum’da. Ünye Tokat ilinin sayfiye şehri gibiydi, keşke o yıllarda Ordu’dan ayrılıp Tokat’a bağlanma kampanyası başlatsaydık.. Halen bile geç değildir. Ordu’dan ayrılıp Tokat’a bağlansak, Tokat’ın Karadeniz’de sahili olarak Ünye- Akkuş- Niksar- Tokat yolu da yapılır, ekonomimiz de düzelir. Biz yine konumuza dönelim.
Denizde boğulma, ciğerlere su dolması sonucu nefessiz kalma nedeniyle ölmektir.
Deniz mevsiminde boğulmaların çoğu Karadeniz’de olur.
Bir kere yüzme bilmeyen biri boyuna geçen suda kesin boğulur.
Karadeniz’de denize girmek için bazı şeyleri bilmek gerekir.
Karadeniz sahillerindeki boğulma olaylarının nedenlerinin başında pek bilinmeyen “Rip” akıntıları' gelmektedir.Uzmanların yazdıklarından ve bir sahil çocuğu olarak çocukluk yıllarımdan itibaren kendi deneyim ve bilgilerimden toparladığım kadarı ile insanlar neden boğuluyorlar bakalım.
Rip Akıntısı (Kum Kayması) Hemen hepimiz aynı şeyleri birçok kez duymuşuzdur. Kıyıda oynayan birkaç çocuk birden boğuldu. Genç adam belindeki suda boğuldu.
Dalgalar adamı aldı götürdü geri dönemedi..
Bunların en önemli nedeni RİP akıntısıdır.
Rip akıntısı dalgalı havada suyun aniden kıyıdan açığa doğru akması ve ayaklarınızın altından kumu da alıp götürmesidir..
Çok iyi yüzme bilenleri bile derinliklere çeken bu sinsi ve güçlü akıntı, suların tekrar denize dönmesi sırasında meydana gelir ve sahile vuran dalga geri dönerken çık hızlı bir şekilde hareket eder.
Rip olayı halk arasında “kum göçmesi veya kum kayması” olarak adlandırılan, ayakların altından kumun birden kaybolmasıdır. Akıntıya kapılan insanlar, hızla denize doğru sürüklenmeye başladıklarından, kurtulmak için panik halinde karaya doğru yüzmeye çalışırlar. Oysa en iyi yüzücüler bile rip akıntılarının hızı olan saniyede 10 ile 20 metre hızla yüzemez. Bu akıntıdan ve boğulma riskinden kurtulmak için karaya doğru değil, kıyıya paralel yüzerek akıntı alanından kurtulmaya çalışmak gerekir. Güvenliğimiz için bilmemiz gerekenleri özetleyecek olursak; İyi yüzme bilsek bile dalgalı denizden uzak durmalıyız, hele çocukların denize ayaklarını bile sokmasına izin vermemeliyiz. “Ben çok iyi yüzerim” demek yeterli değildir. Rip akıntısına kapılan biri çok iyi yüzme bilse de boğulabilir. “Ben zaten belime kadar olan yerde yüzüyorum” demekte yanlıştır, çünkü rip akıntıları tam kıyıdan başlar ve birçok insan ayağı yere basarken, boğulmaktadır.
Boğulmakta olan birini uygun eğitim almadıysanız asla yüzerek kurtarmaya çalışmayın. İp, can yeleği, can simidi varsa kişiye onu atınız, başka hiç bir seçenek yoksa, iyi yüzme biliyorsanız can yeleği giyerek kişiye doğru yardıma gidin ve kişiye arkasından ve koltuk altlarından tutarak yanaşın ki, size sarılıp, suya doğru çekip boğmasın.
Bu yaz geçti. Gelecek yıl Ünye’de kimler ne yapabilir?.. Ben biraz geçte olsa üzerime düşeni yaptım ve yazdım. Umarım gelecek yılki bu ölümler göz önüne alınır ve tehlikeli yerleri gösteren uyarı levhaları konulur,görsel ve yazılı basında yardım alınarak vatandaş bilgilendirilir ve , yaza girerken halka ve gelen misafirlere dağıtılmak için küçük bir el broşürü basılabilir..
