Yine efkâr başımda serseri kaldırımlar

Biçare yürüyorum yol vermiyor kıvrımlar

Ne yana dönsem yüzüm hiç gülmez neden özüm

Sade yâri düşünür hep onu görür gözüm

Yar sevgimden bihaber dolaşır deryalarda

Bense mecnuna dönmüş seslenirim uç yarda

Gökyüzüne tutunup sevgilime el versem

Kucaklaşıp birlikte o mutlu güne ersem

Toplasam teker teker dökülmüş hülyaları

Bir sandıkta saklasam en güzel rüyaları

Kime sorsam sevgiyi meftun olur duyanlar

Mutluluk kapısından girer buna uyanlar

Yar beni bilir misin ses verdiğim yarlardan

Dağ taş şahittir bana seni sordum karlardan

Aşk ateşim eritti yarlardaki karları

Şifa olup suları uyandırdı yarları

Yar ile hemhal olan ondan gayrıya ağyar

Sevda yüklü her sesi gaipten gelse duyar

Gece gündüz bilemem aynıdır hepsi bana

Mülkü dünya bir yana sadece sen bir yana

Aşktır söyleten beni böyle deli divane

Başka güzel tanımam sen dünyada bir tane

Eskice Hoca ne iş bambaşka bir haldesin

Bilinmedik hallerde mecnun musun sen nesin