HABER ARAMA
SON DAKİKA HABERLER
ANKET
Yeni İnternet Sitemizi Beğendiniz mi?
Yeni İnternet Sitemizi Beğendiniz mi?
  • Gayet Güzel
  • Kullanışlı
  • Beğenmedim
  • Daha iyisi olabilirdi
HABER ARŞİVİ
Lütfen Bir Tarih Seçiniz
FINDIK BORSASI
20 Ocak 2020 Pazartesi
Fındık Fiyatı


16.50 TL - 17.50 TL
PUAN DURUMU
NAMAZ VAKİTLERİ
Ünye Nöbetçi Eczaneleri

UZM. PSK. DAN. M. ZEKİ SAKA

UZM. PSK. DAN. M. ZEKİ SAKA

Bir Küçük Hikaye: SAFFETİYLE YAŞAR ÇOCUK

9 Aralık 2019 Pazartesi Saat: 08:43

Ofisimdeyim, çalışıyorum. Henüz ilkokul 2. sınıfa giden kız çocuğu danışanımla dikkat çalışması yapıyoruz. Aylardır haftada birkaç kez beraber; dikkat, odaklanma, hafıza ve algı çalışıyoruz onunla. Ben ondan çok memnunum o da zannediyorum benden memnundur. Nihayet etkinliği bitirdik, vakit ikindiyi dönmüş artık, akşama doğru koşuyor. Günün yorgunluğu yavaş yavaş hissettiriyor kendini bende. Telefonumu veriyorum çocuğa, babasını araması, etkinliğin bittiğini haber vermesi için. Babası on beş dakika sonra geleceğim, sen Zeki Hoca’nın yanında dur diyor. Bekleşiyoruz.

Isıtıcıya yakınım, galiba biraz gözlerimi kapatmak istedim. Ama önce unuttuğum bir şeyi hatırladım, etkinlik yaparken çocuğun bir başına olması gerektiği yerlerde onu yalnız bırakmış ve iri çikolatalı bisküvilerden bir iki tanesini ağzıma atmıştım. Etkinliği bozmasın diye çocuğa vermemiştim. Beni yerken görmemişse de kokmuş olabilirdi hani. Aklıma geldi, çikolata kaplı iri bisküvinin kutusunu çocuğun önüne koydum. Zaten içinde üç beş tane var. Kutu şeffaf olduğu için görebiliyorum. Sen dedim al ye, ben biraz dinleneceğim. Gözlerimi yummam gerek. Çünkü göz kuruluğum var ve klima beni ciddi zorluyor. Göz damlamı damlattım ve gözlerimi kapattım, usulca geri yaslandım.

Çocuk masada bir tane çikolatalı iri bisküviden aldı ve yemeye başladı. İkram lezzetli şeydir. O sabinin o çikolatalı bisküviyi yerkenki halini görmeniz lazım. Sanki ilk defa görmüş gibi. Sanki hiç yememiş de ilk defa o gün o anda o bisküviyi yiyormuş gibi. Nasıl bir iştiyak, nasıl bir memnuniyet ve nasıl bir huşu hali. Görmeniz lazım. Hissetmeniz lazım. Hepsini gözlerim kapalı an be an gördüm desem yeridir.

Derken aradan ne kadar zaman geçti bilmiyorum, masada bir hareketlenme oldu. Sandalye hareketlendi ufaktan, ambalaj sesi, derken gözlerimi hafif araladım. Bizim ufaklık ikinci çikolatalı bisküviyi yiyor. His ses etmedim. Gözlerimi kıstım, istirahatıma döndüm.

Ne zaman sonra kapı çalındı, babası gelmişti. Kapıyı kendi açtı. Ben gözlerimi açtım, hafiften toparlandım. Kapıya doğru ayaklandım. Bizimki üstünü giydi. Yakasını başını düzeltti. Tam babasının elini tutmuştu ki o anda çikolatalı bisküviden yedin mi diye soruverdim. Evet, yedim dedi. Gözlerine bakmaya devam ediyorum. Afiyet olsun dedim. Sonra bir elif miktarı sessizlik oldu. Durdu, düşündü diyemem. İki tane yedim dedi. O anda o çocuğu bütün kudretimle kaldırmak, ta başımın üzerinde semaya doğru uzatmak istedim. Yapmadım. Afiyet olsun dedim. Afiyet olsun.

Onları uğurladım. Arkalarından kapıyı kapattım. Sırtımı kapıya dayadım. İçime bir hüzün çöker gibi oldu, o çocuğun o saffeti karşısında. Yediği iki lokmalık çikolatalı bisküvinin hesabını verirkenki saffete hayran oldum. Üstelikte kutusuyla önüne konmuşken. Hem de hiçbir yönlendirme yapılmamışken. Çocuk dedim işte böyle baştan aşağıya saffettir. Hüzünlendim. Hüzünlendim.  


Bu haber toplam 342 defa okunmuştur

Yazı Yorumları ( 0 Adet)

Adınız
E-mail Adresiniz
Güvenlik Kodu Lütfen Resimdeki kodu yazınız
Bu Yazıya Yorum Yapılmamış.
İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz?

Yazarın Diğer Yazıları