HABER ARAMA
SON DAKİKA HABERLER
ANKET
Yeni İnternet Sitemizi Beğendiniz mi?
Yeni İnternet Sitemizi Beğendiniz mi?
  • Gayet Güzel
  • Beğenmedim
  • Daha iyisi olabilirdi
  • Kullanışlı
HABER ARŞİVİ
Lütfen Bir Tarih Seçiniz
FINDIK BORSASI
6 Aralık 2020 Pazar
Fındık Fiyatı


PUAN DURUMU
NAMAZ VAKİTLERİ
Ünye Nöbetçi Eczaneleri
anadolujet telefon pegasus telefon thy iletişim

İSMAİL CANBULAT

İSMAİL CANBULAT

Şehirde kaybolan yüzlere kısa filmler

19 Kasım 2020 Perşembe Saat: 08:27

1.

 

anka kuşunu bilir misin ?

hani transistörlü hayallerimizin mum kokan hikâyeleri. yaşlı büyüğümüzün

esmer nasihatleri.

yokuştan kaydırdığımız kar heyecanları.

 

yani sevdiğimiz herşeyin anısına gizlediğimiz.

 

burayı terkettiğin an onu da yanına alacaksın.

 

 

kâğıttan kayık gençliğim.

kumlarına bata çıka, dalgasıyla boğuştuğum ünye, çağır beni!

sana harfler yolluyorum, postacı geri getiriyor.

sustuğunda sana doğru geliyorum. istanbul gözüme kaçıyor. gidip bir vapura biniyorum.

 

yolcuyum yolun tüm anlamlarına...

 

….

 

sonsuzluğundan damıttığım billûr damla, parmaklarımdan kumlara aktı.

bir eskiçağ büyücüsü o buhardan madalyayı göğsüme taktı.

takar takmaz, gözlerim kumdaki damlaya aktı…

 

 

2.

 

sokağa girdiğimde cumbasını seçmeye çalıştım. yolu asfaltlamışlar.

meliha teyzenin çiçekleri bahçe duvarından taşıp yerlere kadar inmiş

yine. – ünye artık çok uzak, sokaklarını özlüyorum zaman zaman,

en fazla bizim sokağı. küçük sevgilerimi kovaladığım mahallemi. düşündükçe

burnumun direği sızlıyor. –

 

yokuşu inmeye başladım.

ahşap evler, bahçeler azalmış.

 

komşularımız betondan balkonlarından beni selamlıyorlar.

- o kimbilir nerede ? –

 

bizim eski ahşap kırığı evimizin yosunlanmış taş basamaklarında oturan, gözlüklü şirin bir çocuk görüyorum.

başında cici bir şapka.

muzip bir gülümseme yapıştı benim de dudaklarıma…

 

bilmiyorum kimi hatırladım, cuma günlerinin ünye sevinci kapladı

içimi. kendimi bu sevimli yüze bakarken yakaladım.

- ne güzel, terkedilmiş evimizin yaşlı basamaklarında, tekrar gülümseyen bir yüz

görmek. –

 

evin camları kırılmış, ahşap işlemeleri yer yer dökülmüş.

 

- Allahım olamaz! o çocuğu gidip kucaklamak geliyor içimden. yıllar sonra bu

sokak beni nasıl bir duyguyla karşılıyor ? –

 

kendimi tutuyorum. sadece eski, ahşap gözlerimle bakıyorum ona.. koşturup gidiyor.

 

ben de kararmış kapıdan geçip, geçmişin kokusuna bırakıyorum kendimi…

 

şu oda… babannemin öldüğü oda…

 

3.

 

evimizin vanilya kokusunu içime çekerek odaya geçiyorum, geçmişin yüzleri karşılıyor beni…  fısıldaşıyorlar...

 

‘oyun’lardan sıkılıp, ‘sahici’nin  peşine düşmüş yüreğimden, daha önce sevdiğim herkes usulca geçiveriyor… evdeki her zerre ürperiyor. Ben ve duvarda asılı harap resim üşüyoruz.

 

beni ısıtansa evin her yerine gizlenmiş dost duaları oluyor… saklandıkları yerden birer ikişer çıkıp yanıma geliyorlar. yüreğimin ve ellerimin ısındığını hissediyorum.

 

en sevdiğimse babannemin duası… sırtımı sıvazlıyor.


Bu haber toplam 1.117 defa okunmuştur

Yazı Yorumları ( 0 Adet)

Adınız
E-mail Adresiniz
Güvenlik Kodu Lütfen Resimdeki kodu yazınız
Bu Yazıya Yorum Yapılmamış.
İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz?

Yazarın Diğer Yazıları