Takvim yaprakları bir kez daha değişti. 2025 geride kaldı, 2026 ise önümüzde.
Dünya, her geçen gün daha gürültülü, daha karmaşık ve daha adaletsiz bir hâl alıyor. Savaşlar, krizler, zulümler artık istisna değil, neredeyse gündelik haberler.
Böyle bir çağda yaşamak, insanı hem zihnen hem ruhen yoran bir imtihan. Fakat Müslüman için her yeni yıl, aynı zamanda yeni bir fırsattır.
Yeni yıl, yalnızca zamanın ilerlemesi değildir. Yeni yıl, insanın kendisiyle yeniden yüzleşmesidir.
Çünkü beklenti, geleceğe dair bir temenni olmanın ötesinde, insanın kendi nefsine yönelttiği bir çağrıdır. “Neredeyim ve nereye gidiyorum?” sorusu, her yeni yılın eşiğinde yeniden sorulmalıdır.
Dünya gürültülü. Haberler, sosyal medya, sokaklar… Her yerde bir telaş, her yerde bir çatışma hâli var. Müslüman için bu karmaşanın içinde en büyük beklenti sükûnettir. Kalbin sükûneti, dilin sükûneti, nefsin sükûneti. Çünkü kaosun ortasında huzur, ancak imanla mümkündür.
2025, hatalarıyla ve eksikleriyle geride kaldı. 2026 ise yeni bir defter gibi önümüzde duruyor.
Müslüman, her yeni yılı bir tövbe kapısı olarak görmelidir. Nefsiyle hesaplaşmadan, kendine karşı dürüst olmadan ilerlemek mümkün değildir. Nefsi temizlemek ise sadece bireysel bir arınma değil, toplumsal bir iyileşmenin de başlangıcıdır.
Yeni yıl kararları, Müslüman için ahlak merkezli olmalıdır. Dilini korumak, gözünü korumak, kalbini korumak… Kendine çekidüzen vermek, hayatı yeniden inşa etmektir.
Çünkü olgunluk yaşla değil, imanla kazanılır. Olgun ruh sabırlıdır, affedicidir ve dünyaya değil ahirete yöneliktir.
Elbette beklentilerimiz yalnızca bireysel değildir. Müslüman, adaletin güçlenmesini, zulmün azalmasını, mazlumların sesinin duyulmasını ister. Umudunu kaybetmez; çünkü Allah’ın rahmetinin geniş olduğuna inanır.
Yeni yıldan beklentimiz dünyayı bir anda değiştirmek değil, önce kendimizi değiştirmektir. Çünkü kendini değiştiren, dünyayı da değiştirme yoluna girmiştir.
Ve Müslüman’ın en büyük beklentisi her zaman aynıdır: Allah’ın rızasını kazanmak.